Voor de echte beleving van het Schevenings dialect: speel het audiofragment eens af!
Toe onze Merie d’r rijbewijs ehaeld a wou ze gelik met de Travant de hort op. D’r man vond et niks, want echt rije kon ze nog iet! En van al die knoppe binne in et autootje a ze ok gien verstand.
Op een dag ree ze de Vuurbaakstraet út, om naer d’r zus in de Jan van Houtstraet te gaen. Net op et hookje neemt ze de bocht veuls te kort en zo verdaegt ze hallef op de stoep.
Nou kon d’r man altêd zoh tekêrgaen. Dat ze iet kon rije. En achterút was al alemael een ramp.”Dan zet ik ‘em wel recht op straet, geweun effe tille”, doch Merie.
Dus zij met ter hande sjorre an die achterbumerper, en trekke, en hijse an die reet om dat autootje van de stoep of te krijge. Ze a een kleur as bloed van al dat gedoe, maar gien beweging in te krijge.
In iene kriêg ze een steek in d’r lêf, ze mos strompelende et Achterdikje weer op naer ûs. Gelik dokter Wynia gebeld. Die zee: “Merie, je hebt een gebroken rib, wat heb je gedaan!’ “Non jae, ik wou allienig effe dat autootje van de stoep of tille…’’, zee ze.
De dokter mos zo lache, hij kreeg tebij zellef een ebroke rib!
Auteur: Wouter Pronk/ Nellie de Groot
Deze geschreven weergave in het dialect kan vast nog beter: suggesties zijn welkom!
